Hið ljósa man

Höfuðborg Norðurlands - Akureyri

2005-10-11T04:57:00.000-07:00

Já nú er alvaran tekin við.

Engir fleiri raunsæir launaseðlar
Engar fleiri sjóferðir
Miklu færri Húsvíkingar
Gleymdu utanlandsferðum
Mömmumatur takmarkaður
Ekkert sólsetur
Ekkert: ,,vá hvað það er heitt"
Aldrei meira: ,,eight liras to Bar Street, ok?"
Ekkert meira: ,,fjarlægðin gerir fjöllin blá"
Engar steypireiðar

En nú.
Fullt af: ,,sjitt ég er orðin sein"
Nokkuð mikið af: ,,hey ég fann grænu peysuna mína!".
Alltof mikið af skólaleiða
Heyrist oft: ,,er partý í Kókaín höllinni eða Lækjargötunni?".
Fæ aldrei nóg af hugsuninni um helgina framundan
Nóg af skólaverkefnum
Skortur á áhugamálum
Ekki nóg af sértækum Húsvíkingum
Styttist óðum í Airwaves

Tyrkland var ólýsanlega gaman, hinn fullkomni lífsstíll. Nú er ég flutt í Lækjargötuna til Rakelar og gengur sambúðin með eindæmum vel enda ekki við örðu að búast.

Auf wiedersehen.

Sigur í höfn

2005-08-19T16:41:00.000-07:00

Til hamingju Frjáls Palestína, Bashar al-Assad og Mahmoud Abbas.

...lítill gyðingur hvíslaði að mér að Palestínumenn væru bara að berjast um landsvæði en ekki fyrir friði?!? Þú riðst inn á mitt heimili, and you know it's mine, ég beyti mótspyrnu og segi þér að yfirgefa mín hús, er ég þá friðarspillir?

"Lofað veri hlutskipti hins ámælislausa sakleysingja. Heimi gleymir og af heimi gleymdur. Eilíft sólskin hins flekklausa hugar."

Vissir þú að Alexander Pope var bara 1.40m ?

Peningar peningar peningar, ég þoli ekki peninga og þau völd sem þeir hafa. Við bjuggum þá til og nú stjórna þeir okkur. Hin stærsta firring mannsins.
Ég "þarf" tölvu, og ætla að kaupa mér tölvu, powerbook 14 tommu. Lífið er svo dýrt, ég þarf að borga af bílnum, útskriftarferðina, leigu, mat, skólabækur. En JEI ég er komin með vinnu á Karó!!;) amazing Svo þetta skal allt reddast. Oh mín stórbrotnu ríkimanns vandahandamál.

Ég er svo óþolinmóð gagnvart lífinu. Ég get ekki beðið, I want it all, and I want it now; eins og Freddy sagði. Ég held ég plani of mikið, það er erfitt að vita af öllum þessum spennandi áformum. Mig langar að vita hvort allt fer eins og planað, vonað. Í stað þess finnst mér ég silast áfram í kviksyndi líðandi stundar. En lít svo um öxl og mig svimar við að sjá hversu hratt tíminn flaug. Furðuleg blanda af stöðnun, hraðferð, eftirvæntingu og eftirsjá.

Sérhvað sem til er víst er rétt.

Fandalahoj, hoj hoj, hoj hoj

2005-08-14T15:15:00.000-07:00

Hola! Helgin var góð, heimsókti Lísu á Eyrina. Djammaði pínu með Arnari, Pétri og Sveini. Sveinn er alveg að losna úr dópbælinu og suður í þurrkun. LHÍ- Gangi honum allt í haginn, hæfileikaríkur strákur þar á ferð.
Ég hef aldrei á ævinni fengið jafn mörg missed calls en þessa nótt....hæ já blahahhhh...ohhh..andskotinn...djöfull...silent...Switch off!

Þolinmæði er dyggð.

Svo áttum við Lísa feitan afslöppunardag...Coach Carter, Coach Carter-African Americans. Lísa er alveg með bullandi áhuga á þessum dökku. Enda er manneskjan hálfsvört sjálf.

Við Addi ætlum í magnaða reisu. "erudraugartileðaekki" heitir ferðin og er tilgangurinn að sanna fyrir mér að ekkert yfirnáttúrulegt er til. Og að skilgreina öll hljóð og aðstæður sem gera það að verkum að fólk trúir þessum óskunda. Ekki það að svona sögur og margt í sambandi við þetta geti ekki verið mjög skemmtilegt afþreyingarefni, en mig langar að fá staðfestingu fyrir sjálfa mig að allt og ekkert á sér uppsprettu í hræðslunni, sem okkur er svo töm, og jú þá er ég að tala um trúna góðu.
Þetta er sem sagt Draugahús sem er austur af Mývatnssveit, við Jökulsá (eina af þeim). Þetta er elsta steinhús á Íslandi, og er svona hálfgert sæluhús. Það stendur við bakka fljótsins og er talið reimt þar. Inni í húsinu er búið að grafa nöfn bæði í steinveggina og allt, hurðar og hurðastafi, elsta ártalið var minnir mig frá 1940. Kjallarinn er hálf fullur af vatni, ég ætlað taka með vindsæng og liggja þar bara... Sem sagt við ætlum að mæta á staðinn, með útbúnað og læti og gista þarna eina nótt...allavegana láta reyna á það.
Það verður gaman að gera eitthvað með Adda svona áður en ég sting hann af í þriðja skiptið í sumar. Við hittumst mjög sjaldan, en ég mun þó örugglega búa hjá honum um óákveðinn tíma, þar til íbúðin hjá Rakel er laus og 70's partýin byrja að rúlla.
Ég hlakka ekkert smá til að fá allt liðið heim og fara svo til Tyrklands. Það er ekkert grín hvað það verður gaman, Bjórstræti, ég að synda með höfrungum, snorka, tyrkneskböð, bómullarhöllin, Can't wait!

Sigur Rós; Ágætisbyrjun, Starálfur...good times, good times. Ég hlusta á það án þess þú vitir það, ég horfi á þig án þess þú fattir það, ég ímynda mér að ég tegi mig yfir borðið og kyssi þig án þess þú hafir nokkra hugmynd um að ég vilji það, ég brosi að þessu öllu og hugsa örlögin Hildur, örlögin. Læt mig dreyma, ég mun finna þig.

Blue Night Over The Sky
Blue Night Over Me
Disappeared Out Of The Window
Me With Hands
Hidden Under My Cheek
I Think About My Day
Today And Yesterday

I Put On My Blue Nighties
Go Straight To Bed
I Pull The Soft Covers Over
Close My Eyes
I Hide My Head Under The Covers

A Little Elf Stares At Me
Runs Towards Me But Doesn’t Move
From Place - Himself
A Staring Elf

I Open My Eyes
Take The Crusts Out
Stretch Myself And Check (If I Haven’t)
Returned Again And Everything Is Okay
Still There Is Something Missing
Like All The Walls

Hahahahaha, fyndin þýðing.

Hey verð að drífa mig, framtíðin bíður mín...

Haltu mér, slepptu mér

2005-08-04T11:46:00.000-07:00

I've lost my way,
washed out to sea,
I'm lost at sea,
come back to me,
come back to me,
don't bother me.

Djöfull er veðrið á Víkinni hrottalegt. Gædaði brjálaða bræluferð í gærkvöldi, kom heim jafn blaut og hefði ég fallið útbyrðis.

ský á hraðferð, reiður grár sjór og hvítir öldutoppar. Makes me think of sweet Mar...maris. Svo er bara byrjað að sprengja í Istanbul. Ekki það að ég sé hrædd um mitt eigið líf þarna úti, efa nú að þeir sprengi á ferðamannastöðum.
Sorglegt hvað margir saklausir þurfa að gjalda fyrir heimsku og græðgi þessara strengjabrúða sem ráða öllu í þessum guðsvolaða McDonaldsheimi. Ætli Old McDonald viti af þessari misnotkun?

Mærudagarnir í aðsigi, stærsta djammhelgi Húsvíkinga yfir allt árið. Sem betur fer þarf ég ekki að skemmta mér því ég er að vinna alla helgina allan daginn. Oh you know what I mean...stundum nennir maður ekki öllu þessu gamani, langar frekar að sitja heima með góða bók (mæli með: the History of the Soviet Union eftir Geoffrey Hosking).
Já vinir mínir, voðalega eigum við bágt; svo hryllilega erfitt að skemmta sér...dojojoojonnn

Jæja ég ætla að halda áfram að hryggja útlendinginn með því að hann geti gleymt því að ferðast og upplifa Ísland úr þessu. High seasonið nær því miður bara yfir tvo daga í Júlí, vinur.

Svartsýnin alltaf best, þá verða góðu fréttirnar svo frábærar.

2005-07-19T12:06:00.000-07:00

Queen tónleikarnir voru ein magnaðasta upplifun lífs míns. ...leiðinlegt að segja að ég hefði ekki farið á tónleikana ef ekki væri fyrir hryðjuverk. En það var ótrúlega gott veður, allir í mjög chilluðum stemmara eða eins chilluðum og 85.000 Bretar geta verið. Fólk á öllum aldri. Toppurinn var auðvitað þegar þeir tóku Bohemian Rapshody, þá vörpuðu þeir upptöku af Freddie upp á 5 risa skjái og hljómsveitin spilaði live undir. Það var alveg eins og hann væri bara mættur, sprellilifandi og með kynþokkan í botni. Paul Rogers söngvarinn stóð sig mjög vel og átti þennan heiður vel skilið, var ekki að reyna að vera neitt nema það sem hann er. Brian var nottla algjör snilld, hann breytist aldrei. Hann og Roger Taylor tóku líka nokkur lög. Sem sagt þetta var ótrúlegt, þeir einir vita sem voru.

ATH! Ekki hefur sést til Sólar í þrjá daga, ef þið getið veitt einhverjar upplýsingar um ferðir hennar vinsamlegast hafið samband við Guðmund, gsm: +himnaríki-666.

Mig langar að komast í vitann og sjóinn...

Brian May, situr fremst á catwalkinu, og auður stóll við hlið hans, þar sem skærasta stjarna rokksins hefði átt að sitja. Með einu brosi hefði hann getað hrifið allan heiminn með sér eins og væri hann Gummi sjálfur.
Svo syngja allir með, einfalt en svo áhrifamikið ástarljóð.

Love of my life

Love of my life - you've hurt me
You've broken my heart and now you leave me
Love of my life can't you see
Bring it back, bring it back
Don't take it away from me
Because you don't know -
What it means to me

Love of my life - don't leave me
You've taken my love and now desert me
Love of my life can't you see
Bring it back, bring it back
Don't take it away from me
Because you don't know -
What it means to me

You will remember -
When this is blown over
And everything's all by the way -
When I grow older
I will be there at your side to remind you
How I still love you - I still love you
Back - hurry back
Please bring it back home to me
Because you don't know
What it means to me

Hre Hre Hre

2005-07-14T06:58:00.000-07:00

Mér bauðst það einstaka tækifæri að fara á Queen tónleika í London annað kvöld með stóra bróður og Guðrúnu Erlu, kærustu hans. Gott mál. Razorlight hita upp. Við komum svo aftur heim á sunnudagsmorgun. Djöfull verður magnað að sjá þá live, verst bara að Freddie forfallast.
Áttum samt agalega magnað kvöld hérna í fyrrakvöld, það komu 8 spánverjar svona hálfgerðir mariachi, syngjandi og spilandi á alls konar gítara, mandólín, sítar og hristur og læti. Þeir spiluðu fyrir matargesti á Bauknum og svo var slegið upp "einka partýi" eftir lokun sem varði langt fram á nótt. Þeir spiluðu og sungu alla nóttina og hressleikamælirinn ætlaði alveg að springa. Þeir splæstu wiský á allt liðið og voru svona líka yndislegir og rómantískir. Þetta var mögnuð tónlist, mjög skemmtileg upplifun... og það á Húsavík.

Eigið góða helgi öll sömul! London baby here I come...

Gat nú verið

2005-07-11T10:46:00.000-07:00

Fyrirtæki sem konur stjórna skila meiri hagnaði

"Stór fyrirtæki þar sem konur eru í æðstu stjórnunarstöðum skila meiri hagnaði en þau fyrirtæki þar sem karl er í æðstu stjórnunarstöðu, samkvæmt niðurstöðum rannsóknar á 500 stærstu fyrirtækjum Finnlands, sem birtar voru í dag.
Hagnaður af fjárfestingum í fyrirtækjum sem konur stjórnuðu var að meðaltali um 18,5% en hagnaður af fyrirtækjum sem karlar stjórnuðu var 14,2% að jafnaði, samkvæmt könnuninni sem markaðsrannsóknafyrirtækið Suomen Asiakastieto gerði." (af mbl.is 11/7)

Höfuðborg alheimsins - Húsavík

2005-07-07T07:41:00.000-07:00

Þá er ég komin á víkina. Þýskaland var magnað. Við kynntumst fullt af fólki frá flestum heimsálfum... Eignuðumst sérstaklega mjög góða vini frá Mexico og Finnlandi. Finnar eru mjög ankannalegt fólk. Oscar Andersin:"make love not food" Öllum þarna úti fannst íslenska sánda eins og rússneska eða eitthvað mjög harkalegt hrognamál, gátu ekki hamið sig af hlátri þegar við frænkurnar vorum að spjalla saman. Og ég tala nú ekki um þegar við þurftum að birsta okkur við Oddvar (litli frændi, 16 ára). Ekki eftir langan tíma voru flestir krakkanna sem umgengust okkur sem mest farin að læra að segja: "Hættu!" og "Ekki Oddvar" sem var ekkert smá fyndið að heyra.... "eggi Odva".
Við stöllur skruppluðumst eina helgina til Vínar(Austurríki) að heimsækja vinkonu Gnesu, Lauru. Það var mjög gaman. Þó við hefðum nú alveg getað verið hressari. Nóttin áður var frekar svefnlítil, því ef maður djammar the icelandic way, s.s. lengur en til 2 þá kemst maður einfaldlega bara ekkert heim í rúm fyrr en með fyrstu lest kl. 6 um morguninn. Þá voru góð ráð dýr. Við fórum þá nokkrum sinnum og gistum á bekkjum eða bara á grasinu í The English Garden(sem er stærsti almenningsgarður í Evrópu). Ekki gat maður nú samt sofið mikið því endur og gæsir voru í ívið meira fjöri á nóttunni en daginn...einnig pöddur og klikkaðir Japanir, Svisslendingar etc.
Kennararnir voru magnaðir, svona flestir-oftast, kvöttu til harðrar drykkju og glaumgosalífernis.
Sorglegt en samt sem áður ánægjulegt er að segja frá því að á þessum þremur vikum lærði maður meira í þýsku en á þremur árum í MA (þó svo að kennslan þar sé til fyrirmyndar). Mig þyrstir nú í meiri kunnáttu og var jafnvel að hugleiða aukaáfanga í þýsku, fyrir mánuðu hefði ég nú hlegið að svoleiðis pælingum.
Gott er þó að vera kominn heim í faðm fjölskyldunnar, hvalanna og ég tala nú ekki um óbreytta Húsvíkingana.
Eftir mánaðar aðskilnað erum við kallinn sameinuð á ný, þó svo að enn sé klukkutíma akstur á milli. En það er ekki neitt. Maður áttar sig alltaf betur á því þegar maður fer út fyrir landsteinana hve heppin við erum hérna á klakanum. Allt er svo stutt að fara og samgöngur prýðilegar miðað við stærð. Í München þurfti ég oftast að ferðast um 4 tíma á dag með neðanjarðarlestum og strætó.
Vinnan hjá Norður Siglingu er söm við sig. Ég er bæði að vinna á sjónum sem guide og í landi á skrifstofunni. Það er mikil vinna en þess þarf þegar maður lifir svona kapítalísku lífi.
Guðmundur hjálpi okkur öllum.
Ég vona að öllum vinum mínum líði vel hvar sem þeir eru staddir á hnettinum. Eigingirnin vill sameiningu á ný en hagsýnin sér...já hvað sér hún, hver er tilgangurinn, sandur af seðlum? Einmanaleiki á Fáskrúðsfirði? Nei sennilega bara þroska og að við áttum okkur að "fjarlægðin gerir fjöllin blá og langt til Húsavíkur" eins og maðurinn sagði forðum.

Góðir farþegar: Hvalur klukkan sex annars...

Hlæðu, og heimurinn hlær með þér. Gráttu, og þú grætur einn.

2005-05-12T05:42:00.000-07:00

Eitt bros getur dimmu í dagsljós breytt,
sem dropi breytir veig heillar skálar.
Þel getur snúist við atorð eitt.
Aðgát skal höfð í nærveru sálar.
Svo oft leyndist strengur í brjósti sem brast,
við biturt andsvar gefið án saka.
Hve iðrar margt líf eitt augnakast,
sem aldrei verður tekið til baka.

Aldrei hefur neitt ljóð eða annað ritverk snert mig jafn oft og mikið eins og þetta ljóð. Þetta er mitt uppáhalds ljóð, án efa.

Lífsgleði, njóttu.

Sá sem veit að hann veit ekki er vitur

2005-04-10T07:06:00.000-07:00

Sá sem veit ekki
en veit að hann veit ekki
hann er barn
kenndu honum

Sá sem veit ekki
og veit ekki að hann veit ekki
hann er kjáni
forðastu hann

Sá sem veit
en veit ekki að hann veit
er sofandi
vektu hann

Sá sem veit
og veit að hann veit
er vitur
flygldu honum

Fitter Happier

2005-03-28T10:11:00.000-08:00

Fitter, happier, more productive,
comfortable,
not drinking too much,
regular exercise at the gym(3 days a week),
getting on better with your associate employee contemporaries,
at ease,eating well (no more microwave dinners and saturated fats),
a patient better driver,
a safer car(baby smiling in back seat),
sleeping well(no bad dreams),
no paranoia,
careful to all animals(never washing spiders down the plughole),
keep in contact with old friends(enjoy a drink now and then),
will frequently check credit at (moral) bank (hole in the wall),
favors for favors,
fond but not in love,
charity standing orders,
on Sundays ring road supermarket (no killing moths or putting boiling water on the ants),
car wash (also on Sundays),
no longer afraid of the dark or midday shadows nothing so ridiculously teenage and desperate,
nothing so childish - at a better pace,
slower and more calculated,
no chance of escape,
now self-employed,
concerned (but powerless),
an empowered and informed member of society(pragmatism not idealism),
will not cry in public,
less chance of illness,
tires that grip in the wet (shot of baby strapped in back seat),
a good memory,
still cries at a good film,
still kisses with saliva,
no longer empty and frantic like a cat tied to a stick,
that's driven into frozen winter shit (the ability to laugh at weakness),
calm,
fitter,
healthier and more productive a pig in a cage on antibiotics.

...og nú skulu hendur standa fram úr ermum.

Heimsins versti bloggari

2005-03-21T12:52:00.000-08:00

Sögur eru á kreyki um að ég sé sá allra lélegasti bloggari sem á plánetuna jörð hefur stigið. Ég játa mig seka. En ástæða er fyrir þessu eins og svo mörgu-tölvan mín dó. Orsökin er enn óljós en lögreglan rannsakar málið. Útilokað er að um ölvun hafi verið að ræða.

Grámyglulegur hversdagsleikinn öskrar á mig: Það er komið vor! Sólin skín! En í hjarta mér er ekki vor, það veit betur. Ég læt ekki gabbast. Í hjarta mínu er frost og funi. Myrkur og hret.

Margt hefur á daga mína drifið. Hæst stendur ferðin til Stokkhólms- heimsóknin til stóru systur. Það var yndislegt að hitta hana og fá að kynnast örlítið menningu Svía. Við skoðuðum Vasa skipið sem er herskip sem Svíar byggðu árið 1628, að mig minnir, og er það gífurlega stórt og mikið. Konungurinn vildi þó fyrir rest láta bæta einni hæð við skipið. Það hafði þær afleiðingar að í jómfrúarferð sinni sökk skipið strax á fyrstu metrunum- bömmer það! Í 333 ár lá skipið í Stokkhólms höfninni þar til einhverjir gáfumenn komust að þessum leynda fjársjóði á hafsbotninum. Þeir fóru heldur betur að bægslast með skipið í land, og er það nú á Vasa safninu að rotna! Gæfan virðist ekki fylgja þessu skipi.

Vinátta er að sögn Aristótelesar meðal þeirra dyggða sem mennirnir geta síst verið án. Vinátta felur í sér gagnkvæman opinskáan velvilja. Hún er þess vegna gagnkvæm afstaða milli manna. Forsenda vináttu er aftur á móti gagnkvæm kynni og viðurkenning. Vinátta þarf tíma til að þroskast, hún krefst samveru og samneytis. Samvera vina er bæði markmið og skilyrði vináttunnar. Vinátta er markmið í sjálfri sér. Sé hún notuð sem verkfæri til þess að ná einhverju öðru markmiði er hún afskræmd.

Frelsið

2005-03-14T04:27:00.000-08:00

I've lost my way,
washed out to sea,
I'm lost at sea,
come back to me,
come back to me,
don't bother me.

2005-01-14T06:55:00.000-08:00

Jólaandinn er floginn hjá- rétt missti af honum.

Kenni íhaldssemi um.

Ég hugsa, þess vegna er ég!

Gangi mér vel

Down Syndrome

2004-12-23T14:32:00.000-08:00

Ég heyrði um daginn fallega lýsingu á því hvernig væri að eignast barn sem er með down syndrome heilkenni, já eða bara hvernig fatlað barn sem er. Móðir ein sagði að það hefði verið eins og að vera búin að plana ferðalag til eins lands en enda svo í öðru.
Mér fannst þetta athyglisverð pæling/útskýring og ákvað að reyna að setja mig í spor verðandi móður og lýsa þessari upplifun í myndmáli, hvernig það er að búast við heilbrigðu barni og en eignast svo fatlað barn.

Loksins er ég búin að kaupa flugmiðann til Ítalíu. Draumurinn er að rætast. Draumurinn sem er búinn að svífa yfir mér frá því ég var ung stúlka. Nú er hann orðinn að veruleika. Loksins. Ég er farin að hlakka til að komast í hlýjuna, mér er sagt að hitinn þar geti verið um og yfir 30 gráður á sumrin og þar snjóar næstum aldrei. Að hugsa sér, þetta er bara eins og paradís mmm... Rómantísku Feneyjar og ég tala nú ekki um Róm. Sixtínska kapellan, gondólar og ekta pizzur. Ég er búin að kynna mér hraðbrautirnar, svo ég villist nú ekki eins og einhver sveitalubbi. Ég er búin að lesa mér til um alla merkustu staði landsins, ég keypti Lonely Planet bókina um Ítalíu sem segir vel frá landinu svo nú er ég með allt á hreinu. Ferðalagið er vel skipulagt svo ég ætti ekki að lenda í neinum hrakningum. Ég er búin að standa mig vel, að mér finnst, á ítölsku námskeiðunum og finnst ég vera búin að ná góðum tökum á málinu. Ég hef líka lært mikið um menningu og siði Ítala og ætti því að falla vel í inn og ná góðu sambandi við fólkið. Ég er í einu orði sagt: TILBÚIN :) Guð hvað ég hlakka til.

Flugið var nú eitthvað styttra en ég bjóst við. En það er nú ekkert nema gott.

Svo kom það, eins og þruma úr heiðskýru lofti. "Góðir farþegar, velkomnir til Hollands. Veðrið í Hollandi er...". HOLLAND?? Nei ég er ekkert að fara til Hollands. Þetta hlýtur að vera einhver misskilningur. Ég fer út úr flugvélinni. Spyr flugfreyjuna í leiðinni hvað þau meini eiginleg með Hollandi??!! Hún horfir á mig meðaumkunaraugum og segir bara góðlátlega: "Velkomin til Hollands".
Þegar í flugstöðina kemur geng ég á milli fólks og spyr ráðvillt hvar í ósköpunum ég sé? Hvar er Ítalía? Hvað gerði ég vitlaust?
Ég er alveg rugluð, allt snýst í hringi. Ég skil hvorki upp né niður í neinu. Ég sest niður á bekk og reyni að róa mig. Átta mig. En þetta er víst enginn misskilningur. Ég er komin til Hollands.
Ég fer í afgreiðsluna og tilkynni starfsfólkinu að það hafi orðið mistök, ég ætlaði aldrei til Hollands. Þau skilja enga íslensku, hvað þá ítölsku. Ég geri mig skiljanlega á lélegri ensku en þau segjast því miður ekkert geta gert fyrir mig, þau bjóðast þó til að hringja á leigubíl og panta hótelgistingu. Það er fallega gert af þeim, þetta er ekki þeim að kenna.
Svona hlutir gerast bara og engum er um að kenna.

Jæja nú er ég búin að vera í Hollandi í nokkurn tíma og líkar vel.
Fyrst var þetta allt saman mjög framandi. Ég kunni ekki stakt orð í hollensku og vissi sama og ekkert um landið. Ég varð vitanlega fyrir vonbrigðum með að hafa ekki komist til Ítalíu. Það var allt planað. Ég var farin að hlakka svo mikið til að sjá Róm í allri sinni dýrð, borða ólífur í steikjandi sólinni með páfanum.
Lífið fer ekki alltaf eins og maður hefur planað.
Holland er líka mjög fallegt land. Allt öðruvísi en Ítalía, en alls ekki verra. Bara öðruvísi.
Sólblómaakrarnir eru stórfenglegir og eins fallegu gömlu vindmillurnar. Amsterdam er einstök borg. Kanalar, hjól, söfn og gamlar byggingar. Menningin verðu alltaf meira og meira spennandi. Mig langar að vita allt um sögu landsins. Mig langar að læra allt um Holland.
Tungumálið er allt öðruvísi en ítalska, ekkert líkt. Mér gengur samt vel að læra og finnst það gaman.
Það er svo þroskandi að læra svona vel um enn eitt landið, enn eina siðmenningu.
Hollendingar eru yndislegt fólk. Þeir eru einlægir, hjartahlýir og fullir kátínu. Hér ríkir mikil lífsgleði. Auðvitað er ekki allt fullkomið, en það er heldur enginn annar staður.
Fólk sem er fullkomið er óáhugavert.

HH '04

2004-12-21T13:52:00.000-08:00

Hver mínúta sem líður er tækifæri til að snúa við blaðinu.

Ég er komin í jólafrí, krí, hlý, sný, djí... Ljúf helgi. Benni kom í heimsókn í menninguna, það var yndislegt að fá drenginn, svona fínpússaðan og nett hinsegin :) Elska þig Benni! Hljómsveitin Dúndurbúmm ásamt fleirum spiluðu á Græna Hattinum á föstudagskvöldið og var það frábær skemmtun. Nína fór á kostum, 80's gellan sú hehe og ekki má gleyma Jóni Armani ; she was working as a waitress in a cocktail bar... Og svo chillað fyllerí á eftir heima hjá mér. Ég, Benni og Helga sváfum öll í rúminu mínu, í kremju. Helgu dreymdi að heilinn hennar væri í krukku í herberginu mínu, þannig að þegar hún vaknaði, um miðja nótt til að farað pissa, fór hún að leita að heilanum um allt herbergið. Hálf vönkuð greyið. I wonder why?! Svo labbaði hún niður stigann í James Bond fíling, með byssuna á lofti og læti.

Nú er ég komin heim í sveitina og við mammsa erum búnar að þræla okkur út í allan dag (ok, kannski ekki þræla) við jólaþrifin. Ég gerðist meira að segja svo stórtæk að senda loksins pakka út til Ophir í Kanada. Það er langt síðan ég lofaði honum að senda Norður Siglingar bol og húfu.

2004-12-15T01:26:00.000-08:00

"why are you always smiling?"

"because it's all so fucking hilarious"

2004-12-13T02:49:00.000-08:00

Helgin var ekki stórbrotin en þó indæl. Ég fór í blindni til Mývatnssveitar, sá ofurlítið eftir því þegar Baldvin Karel hringdi í mig og tilkynnti veru sína á eyrinni. Þá nótt vildi ég vængi í skóinn...en ekki frekar en fyrri daginn. Fjölskyldan sameinaðist í Skútahrauni 20 og fjöldaframleiddi laufabrauð eins og ekkert væri sjálfsagðara. Pabbi og afi komu líka með hugmyndir um sölu.
Á sunnudeginum fórum við mamma og Lilja litla í Dimmuborgir í leyt að jólasveininum. Hann var auðfundinn og lá vel á honum. Þegar við löbbuðum svo aftur í bílinn tjáði Lilja okkur það að hún væri nú ekki alveg viss um hversu ekta þessi jólasveinki væri. Hún sagðist nebbla hafa séð í svart hár undan húfunni. Við mamma útskýrðum fyrir henni að þetta væri mjög eðlilegt, flestir menn fá fyrst grátt skegg en hárið er samt ennþá dökkt. Það tók hana samt svolitla stund að samþykkja þessa útskýringu.
Ég fór í heimsókn á Strönd til ömmu og við fundum fullt af gömlum góðum fötum uppi á háalofti og ég ætla að koma mestum hluta á Mæðrastyrksnefnd en festa hald á það dýrmætasta, auðvitað.
Ég var komin aftur til Akureyrar um 18 leytið í gærkvöldi og hitti Helgu á Karó kl. 19, það var yndislegt að hitta hana eftir allan þennan aðskilnað. Hún á allt best skilið, þessi elska.

Núna er ég í drepleiðinlegum liffræðitíma að kafna úr fýlu því Kristín kennari setti einhverja sýru yfir lifur og lyktin af þessu er svaðaleg.

Hugmynd vikunnar er að borða í kvöldmat hafragraut og súrt slátur og taka lýsi á hverjum morgni og sjá hvort síþreyta mín og hæfileiki til að sofna hvar sem er hvenær sem er fari ekki að taka einhverjum breytingum.

2004-12-09T04:30:00.000-08:00

Ef þú elskar eitthvað -

gefðu því frelsi

Ef það snýr aftur -

er það þitt

Ef ekki -

þá var því aldrei meint að vera

2004-12-08T01:04:00.000-08:00

Ég hleyp yfir nýfallna snjóbreiðuna sem tindrar eins og silfur. Frostið bítur í kinnarnar. Ég er komin. Banka létt á hurðina á þessum veikbyggða skúr. Þú opnar fyrir mér en hverfur svo aftur inn í myrkrið. Ég geng inn og klæði mig hægt úr. Fikra mig svo að rúminu og sest á rúmstokkinn. Við segjum ekki neitt, þurfum þess heldur ekki. Þú leggur aðra höndina um mig og togar mig niður til þín, heldur þétt utan um mig. Ég kyssi þig létt á hálsinn og þú mig á ennið. Á augabragði ertu sofnaður. Ég hvíli höfuðið létt á öxl þinni, ég vil aldrei vera þér byrgði. Ég hlusta á djúpan og rólegan andardrátt þinn og ég finn greinilega hvernig hjarta þitt dælir blóði rétt undir hönd minni. Það dælir blóði, sem heldur þér á lífi. Sem heldur mér á lífi. Ég gæti legið hjá þér endalaust og horft á þenna fullkomna líkama.
Mér finnst ég hafi alltaf þekkt þig. Ég læt hugan reika og rifja upp okkar fyrstu kynni. Nóttina sem við lágum saman og veltumst um í hugarheimum hvorts annars. Þetta var eins og í draumi. Ég heyrði allar mínar dýpstu hugsanir flæða af vörum ókunnugs manns...

HH´04

2004-12-06T03:08:00.000-08:00

Helgin var í rólegri kanntinum. Fór heim í sveitina. Föstudagskvöldið var chillað, horfði á sjónvarp með þeim gömlu. Allt er á fullu í skólanum, verkefnaskil og próf ætla engan enda að taka. Skynsemin og reglusemin er að tröllríða félagslífi mínu, þreyta segir til sín. Laugardagurinn fór því í skrif á ritgerð um Rembrandt. Saga listarinnar eftir Gombrich er mjög fróðleg og skemmtileg bók og þegar maður byrjar að glugga í hana getur maður ekki lagt hana frá sér. Um kvöldið fór ég svo á Strönd og borðaði þar með Agnesi og Andra kjötbollur og kartöflumús; á la Amma. Við gláptum svo á teveð og réðumst á gríðarstóran konfektbauk. Sunnudagurinn fór allur í ritgerðarskrif og slór...

Nú er spurning um að velja og hafna. Rakel og Stebba ætla sér til Kaupmannahafnar næsta sumar í Nordjobb. Þær spurðu hvort mig langaði með og er ég auðvitað mjög spennt fyrir hugmyndinni. Ég er náttúrulega með þvílíka útþrá að hálfa væri nóg og hefur lengi langað að fara út og vinna eða læra. Við förum vonandi í þessari viku að tala við Maríu hjá Nordjobb. En vandinn er bara, já ekkert annað en, ha hvað? jú peningar. Ef ég fer út í sumar þá mun ég sennilega búa á götunni næsta vetur sem er svona tja eitthvað, æi tilhugsunin er alla vegana mjög köld. Á maður að stökkva á ævintýrið í kæruleysi eða á maður að hugsa skynsamlega, vera þolinmóður og rotna á Íslandi???

2004-11-29T03:16:00.000-08:00

Jólastemmingin er alveg að ná tökum á mér... Bara það að Ásta setti einhver upp og niður ljós í eldhúsgluggan okkar, og núna langar mig að skreyta!!! Hvað er að gerast? Það er ekki einu sinni kominn desember. Það eina jákvæða sem ég sé við svona ljósabrjálæði er að þetta hjálpar kannski fólki með skammdegisþunglyndi. Talandi um það þá fór ég að velta þeirri sorglegu spurningu fyrir mér að kannski er til hér á Íslandi manneskja sem hefur aldrei brosað og hvað þá hlegið. Kannski er til einhver sem hefur aldrei fengið strengi í magann eftir hláturskrampa, kannski er einhver sem hefur aldrei fundið til í kinnunum eftir að hafa brosað af svo mikilli áfergju. Já ég er alveg viss um það að til séu margar sálir í alheiminum sem hafa aldrei brosað. Það er bara svo sorglegt að hugsa til þess að þetta geti átt sér stað á Íslandi. En nú er ég ekki að tala um fólk sem líkamlega getur það ekki... Ég skora á alla sem hafa tekið eftir einhverjum sem er að fara á mis við þennan dópamín-gjafa að reyna að fá þann hinn sama til að brosa breytt.

Skýjaborgin hrundi, brotin eru þó smám saman að skríða saman aftur. Næst ætla ég að byggja minni borg, kannski bara sveitaþorp. Best að byrja smátt.

Árshátíðin var mikil skemmtun. Strákarnir Ari og Arnar voru ásamt öðrum gæjum úr 3.x. með snilldar sketcha, ég hló mig máttlausa. Fann sérstaklega fyrir því daginn eftir og fékk þá samviskubit og fór að hugsa alvarlega minn gang í sambandi við líkamsræktun mína.

Ég er komin með heimþrá. Ég ætla heim.

2004-11-21T08:05:00.000-08:00

Jæja þá byrjar það! ...ég man ekki betur en ég hafi blótað þessum helvísku bloggum fyrir stuttu og sagt þetta óþarfa. Ég man líka ekki betur en ég hafi blótað gsm-símum hérna um árið, "þetta er bara gerviþörf, krakkar á okkar aldri hafa ekkert með síma að gera" en nei, ég var komin með gsm-síma rúmlega ári seinna. Svona er maður skemmtilega samur við sig hehe...

Svona er þetta, núna er ég stödd í Mývatnssveitinni. Fór út í dag í 24° frosti, skemmtilegt hvað maður finnur minna fyrir frostinu hér sökum þess hve þurrt loftið er væntanlega. Á Eyrinni kveinkar fólk sér undan -10° sem er bara stuttermabola-veður hérna í sveitinni. Ég fór út í dag, kappklædd með rússnesku loðhúfuna hans pabba og fór að taka myndir. Sólin lágt á lofti sem gerði lýsinguna einstaklega fallega, tindrandi tandurhreinn turtildúfu snjór. Og mysterious frostþoka...

Föstudagskvöldið var fínasta kvöld. Fór á Morfís, MA vs. Stóra Flensan. MA-liðið tapaði, leiðinlegt það! Stóðu sig samt vel. Eftir það fórum við Arnar Ari niður á Græna Hattinn þar sem voru Mugison tónleikar. Hann var algjör snilld...What I would say at your funeral. Ég grét og ég hló. Keypti diskinn og hann áritaði hann fyrir mig, þegar hann spurði um nafn þá kom allt í einu upp í mér óútskýranleg góðmennska og ég lét hann skrifa : Til Arnars ... Arnar var hamingjusamur með þá gjöf...flott, gott